Goudse rugbyers blijken wel erg consistent tegen Oldfants : 10-17

In de thuiswedstrijd tegen degradatie kandidaat Oldfants liet RFC Gouda zien dat het zelfs tegen een tegenstander van dit kaliber niet opgewassen blijkt. Kon enkele weken geleden RFC Gouda, de nummer laatst van de competitie, het vuur nog aan de schenen leggen bij veel betere teams als Te Werve en Tilburg, daar was nu geen sprake meer van. De tegenstander beschikte, met alle respect, slechts over 1 a 2 spelers die voor gevaar konden zorgen maar toch konden de 15 spelers van Gouda, geholpen door maarliefst 5 reserves, het varkentje niet wassen. Het begin was furies en beloofde heel wat, maar de eerste de beste keer dat de Eindhovenaren de bal langer dan 30 seconden in hun bezit hadden was het meteen raak: 0-5. Het rendement bleef aan Goudse kant zeer laag omdat langdurig balbezit wel in terreinwinst, maar niet in tries werd omgezet. Oldfants had het verdedigen goed onder de knie want voortdurend werden vooral de Goudse voorwaartsen, onder andere Frits Smid en Dennis Both, vlak voor de try-line tot stoppen gedwongen. Zoals al het hele jaar is de wil aan Goudse kant wel degelijk aanwezig, maar het vernuft en de agressie ontbreken op cruciale momenten.

Het was dan ook wel komisch dat, gezien het beeld van de eerste helft waarin RFC Gouda bijna 30 minuten op Eindhovens terrein bivakeerde, nou net een run van een meter of 70 van Mike White moest zorgen voor de eerste Goudse try. Bij een gelijke stand van 5-5 kreeg Gouda meerdere malen een kans om via penalties op voorsprong te komen, maar ziedaar, ook hier ontbreekt het vernuft (in dit geval bij captain Niels Ansinger) want telkens werd gekozen voor een snelle of langzame spelhervatting in de hoop een try te scoren, hetgeen uiteraard 5 i.p.v. 3 punten oplevert. De geslepen Eindhovense ex-studenten gaven een lesje in rendement want via een, op dat moment spaarzame, aanval prijkte een 10-5 voorsprong voor de techneuten op het bord. Het spel werd langzamerhand erg nerveus en kleine irritaties onderling, vanwege het uitblijven van dat beetje geluk, zorgden voor een wat broeierige sfeer in het Goudse kamp van de wei. Mike White, die aanvallend in ieder geval veel ballen kreeg, hetgeen dit jaar ook nog niet al te vaak gebeurd is, kon een daarvan over de lijn drukken na een serie mooie passes van onder andere jeugdtalent Marcel Versluis en hooker Ron Carstens.

Met de daarmee bereikte 10-10 tussenstand was het spel weer volledig open. Door middel van een op zichzelf mooie aanval maar waarin volgens velen een overduidelijke voorwaartse pass werd gegeven werd de derde try aan Eidhovense kant, ditmaal met conversie gescoord. Protesten bij de referee hielpen niet, integendeel het fluiten werd er niet beter op. Maar, eerlijk is eerlijk, de referee treft geen blaam want RFC Gouda had het voornamelijk moeilijk met zichzelf. Aanvallend kwamen de voorwaartsen, ondanks dat er bergen werk verzet werden, hier en daar agressie te kort en verdedigend waren het vooral de driekwarters die veel tackles misten waardoor de niet erg imponerende bewegingen in de Brabantse lijn toch nog gevaarlijk bleken.

Zonder nou al te negatief te worden kan ondertussen wel met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid gemeld worden dat volgend jaar weer in de Derde Klasse gespeeld gaat worden. Gegeven deze constatering is het zaak optimistisch vooruit te blijven kijken en de laatste 8 wedstrijden aan te grijpen om een solide basis te leggen voor volgend jaar.