Goudse rugbyers wassen Nieuwegein de oren: 50-17

 

 

RFC Gouda mocht eindelijk weer eens op haar mooie veld in Goverwelle spelen

en blijkbaar deed het thuisvoordeel de heren goed want al na 3 minuten

scoorde RFC Gouda de eerste try van de dag. Ondanks de vroege 7-0

voorsprong moest RFC Gouda toch nog even wakker worden want de feitelijk enige aanval van enige betekenis van de Niewegeiners leverde ook aan deze zijde meteen een try op, nota bene gescoord door de uitgeleende Ivo Groeneveld, zodat er na 10 minuten al een 7-5 stand op het bord stond, een aantal punten waar vorige week nog 80 minuten voor geknokt moest worden. Niewegein kon slechts 12 man op de been brengen en was dus genoodzaakt om bij Gouda wat spelers te lenen, hetgeen uiteraard geschiedde (zo gaat dat in rugby-land) zodat er in ieder geval met 15 tegen 14 gespeeld kon worden. Het alternatief, Niewegein belt ’s ochtends pas af, zou uiteraard voor meer dan 30 spelers een veel grotere deceptie zijn, vandaar dat dergelijke praktijken wel vaker voorkomen in de Derde Divisie. (Leuk detail: toen RFC Gouda vorig jaar in de Tweede Divisie na dik 2 uur rijden bij Tovaal in Goes aanklopte met hetzelfde

verzoek, werd het lacherig van de hand gedaan zodat er kansloos met 80-0

verloren werd: is dat dan leuker?) Captain en center Niels Ansinger had er

zin in vandaag want na zijn eerste van daarnet, scoorde hij ook de tweede,

derde en vierde try voor de Gouwenaars, een onvervalste hattrick dus.

Aangezien hij twee van de vier conversies benutte, was de stand vlak voor

het einde van de eerste helft maarliefst 24-5 en had RFC Gouda op alle

fronten het betere van het spel. Niewegein probeerde van alles, maar gaf

eerlijk gezegd, een beetje begrijpelijk, de pijp al vlot aan Maarten. De

van een (wat vreemde) schorsing teruggekeerde Arthur Kwinkelenberg en de altijd

scorende Mike White scoorden nog elk een try voor rust zodat het

ondertussen al 36-5 was.

In de rust losten Niels Ansinger en ijzervreter Appo van

Kersbergen hun sportieve collega’s Vinny Kleijweg en Ivo Groeneveld af om

vrijwillig het blauwgroen van Gouda te verruilen voor het knalrood van

Nieuwegein, zodat er ook in de tweede 40 minuten enigszins normaal gespeeld

kon worden. Door het uitvallen van de Zuidafrikaan Daniel de Villiers

(elleboog uit de kom) besloot trainer Remco Roest dat er, gezien de stevige

voorsprong, best 14 tegen 14 gespeeld kon worden, zo gezegd, zo gedaan. De

stemming op het veld was bij vlagen lacherig en beide partijen vonden de

grappen en grollen belangrijker dan het echte rugby. RFC Gouda had er

ogenschijnlijk niet zo verschrikkelijk veel zin in om de sportieve

tegenstander met 100 punten van de mat te vegen en Nieuwegein kon daar

uiteraard mee leven. Via een try van de langzaam wedstrijd-fit wordende

Marco Ysselstein, op klassieke recht-door-het-midden wijze, werd het gat

langzaam groter: 43-5. Zuid-Afrikaan Nummer Twee, Dries van Jaarsveld, die

het zeer gevoelige verlies van zijn geliefde Springboks op het WK een dag

eerder nog niet helemaal verwerkt had, mocht na een hele lange sprint de

laatste Goudse try drukken. Michiel van de Bovenkamp joeg de conversie

netjes tussen de palen zodat het 50-5 werd. Min of meer per ongeluk scoorde

de gasten (via de uitgeleende Niels Ansinger) nog een try en zodoende werd

in de slotfase ineens, vooral aan Niewegeinse zijde, er toch nog een

schepje bovenop gedaan want nog twee tries zouden zowaar een bonuspunt opleveren.

Helaas voor hen werd er slechts 1 maal gescoord zodat de eindstand 50-17

werd. Noemenswaardig is tenslotte nog de invalbeurt van de derde Zuid

Afrikaan, Horst Rommelman, die met een minuut of tien speeltijd in ieder

geval een goed verhaal heeft bij de eerstvolgende Kersthap in Kaapstad. Het

feit dat er drie Zuidafrikanen meededen (overigens net niet tegelijk) was

ongetwijfeld een nieuwe mijlpaal in de Goudse rugby-geschiedenis.

 

Al met al, een mooie uitslag die beide partijen tevreden stemde en dat

bleek ook wel tijdens het langdurig en gezellige evalueren waarin ook, na 14 jaar

rugby, afscheid genomen werd van Ron Carstens, die aan de andere kant van

Het Grote Water zijn loodgieterskunsten gaat vertonen: Succes Ron, we

zullen je missen !

 

Tot man-of-the-match werd, veel later trouwens, Hans van de

Poel “gekozen”, die meende recht te hadden op deze populaire trofee na zijn

tackle op ondergetekende.

 

Volgende week zal het lachen ons snel vergaan tegen de gevreesde formatie

van virtueel koploper Hilversum, een weliswaar redelijk oud team maar met

zeer veel ervaring en berucht om hun ogenschijnlijk makkelijke manier van

spelen.