RFC Gouda verpletterd Smugglers in sub-topper: 66-5

Toen ’s ochtend de sneeuw en hagel nog met bakken uit de hemel kwam, zullen weinigen zin gehad hebben om eens lekker een potje te rugbyen. Maar toen het rond de klok van 1 uur opeens best aardig weer was, waren de omstandigheden eigenlijk ideaal. Een nat veld, met voor zover men kon nagaan voor het eerst in de historie van het nieuwe complex, plassen op het veld en een stevig windje waren de belangrijkste ingredienten voor een leuke, ouderwetse middag rugby tussen de nummer drie RFC Gouda en de nummer vier The Smugglers. Het verschil in de stand is een punt of 5, maar de Smugglers moeten nog twee wedstrijden inhalen.
De Goudse rugbyers hadden de beschikking over een zeer gemotiveerd en goed team, maar met het ontbreken van een aantal vaste waarden, nog niet eens het allerbeste team. De gasten uit Velsen, met een groot contingent Engelsen van de voormalige Hoogovens, wonnen de toss en kozen om met de wind mee te gaan spelen.
Eigenlijk was na een kwartier de wedstrijd al gespeeld, ondanks dat op dat moment niemand dat door had. De aanvallen van de RFC Gouda waren bijzonder effectief zodat er in die beginfase al meteen driemaal gescoord werd, voor wie het weten wil: Niels Ansinger tweemaal en Arthur Kwinkelenberg eenmaal, zodoende 19-0.
Een bekend euvel van de Gouwenaars is dat normaliter (dat is gewoonlijk voor voorwaartsen) dan het tempo een tandje zakt. Op de een of andere manier was dat vandaag niet het geval. Wellicht komt dat door het ontzag voor de tegenstander want eigenlijk hadden beide partijen zich voorbereid op een hele spannende, zogeheten close, wedstrijd. De scrum deed het fantastisch tegen de zwaar ogende Noordhollandse heren en daardoor was er veel balbezit voor spelverdelers als Harro Hokse en Michiel van de Bovenkamp. Nu we ze toch genoemd hebben, ook deze twee heren konden later nog eens een try maken. Vlak voor rust scoorden de Smugglers eenmaal tegen, in veel Goudse ogen een kadootje van de scheidsrechter, maar pijn deed het niet echt want met een ruststand van 33-5 mocht er samengevat worden dat de Gouwenaars misschien wel hun beste spel van het jaar lieten zien.

Na rust werd het allemaal wat rommeliger aan Goudse zijde waardoor de gasten er een heus offensief uit konden persen. Frits Smid, die elk moment vader kan worden, nam de plaats in van Marcel van Loon, die nog lang geen vader wil worden, maar kon ook het aanvalswerk van de gasten niet stoppen. Helaas voor de Smugglers werd hun inzet en motivatie niet beloond want gescoord werd er niet.
Aan de andere kant uiteraard wel want rappe hazen als Marcel Versluis en Roger van Dijk, die beide nou eens een keer niet scoorden, sneden als warme messen door een klont boter. Het waren weer Arthur Kwinkelenberg en Niels Ansinger die de bal op de daartoe bestemde locatie in de modder duwden. De eerste mag zich nu officieel de meest scorende voorwaartse noemen, een zeer begeerde titel in een team waar, dit jaar, vooral de driekwarters de punten verzamelen.
Ook breekijzer Joop Ysselstein en de teruggekeerde tropische verassing Radou Affane scoorden nog. Met zijn hagelwitte sokken en zijn rugby ervaring op gravel was hij nog niet helemaal voorbereid op een duik in de modder, dus drukte hij de bal eigenlijk net niet, maar het kon de Smugglers allemaal gestolen worden.

Hoogtepunt was uiteraard de publiekswissel voor winger Hans van der Poel. Na wederom een middag anoniem monnikenwerk verricht te hebben, kon deze zeer gewaardeerde kracht zijn spullen (hoogstwaarschijnlijk ongewassen) zo weer in de kast leggen. Zijn plaats werd ingenomen door Appo Kersbergen, met zijn rode nummer 17 een zeer bekende verschijning aan de Uiterwaardseweg. Appo werd wel vies en nat en heeft het gras weer geroken en stond achteraf zichtbaar te genieten. En wij dus ook.

Volgende week alweer thuis, ditmaal komen de Scrumbocks uit Tiel op bezoek: zondag om 14.00 uur.