Vijf overwinningen op rij voor Goudse rugbyers : Scrumbocks – RFC Gouda : 5 – 47

De hekkensluiters uit Tiel hadden wellicht van te voren wel bedacht dat een overwinning op nummer twee RFC Gouda niet echt waarschijnlijk zou zijn. Des te meer zullen ze zich hebben verbaasd dat bij de eerste de beste aanval een try gedrukt werd zodat de opvallende tussenstand 5-0 op het bord prijkte.
Komisch detail was wel dat juist Gouwenaar Roland Boudewijn, die de Tielse gelederen tijdelijk maar aanzienlijk versterkte, verantwoordelijk was voor de spurt waardoor de score geopend werd. Voor hen die RFC Gouda een beetje volgen zal dit best opvallend zijn. Vorig seizoen was dit een wedstrijd met een zeer vervelende nasmaak.
Desondanks maakten beide teams er deze uitvoering een zeer sportieve voorstelling van. Zo waren naast Roland Boudewijn namelijk ook John Clever en Tim Meijer zo vriendelijk om het Goudse groen-blauw te verruilen voor het knalgeel van de Scrumbocks. Er zijn sporten in Nederland waar zelfs op nog lager niveau dit ondenkbaar is. Maargoed, zouden de appel- en perenkwekers dan toch hun eerste overwinning van het seizoen gaan halen ?
Natuurlijk niet. De Goudse rugbyers hadden last van een fenomeen wat zich al een tijd lang niet had laten zien, het Gouds academisch kwartiertje. Binnen het kwartier stoomde de met Kerst vertrekkende Zuid Afrikaan Dries van Jaarsveld dwars door de Tielse defensie en tekende voor 7-5, in Gouds voordeel. De zeer goed leidende scrum-half Arthur Kwinkelenberg scoorde in de daarop volgende aanval meteen de volgende try zodat de Scrumbocks maar heel kort hebben kunnen genieten. De derde try was redelijk bijzonder want de pas enkele weken trainende Gouwenaar Radouane scoorde in zijn debuut wedstrijd meteen en dat is volgens Ajax legendes en zeer goed teken !
Voor rust mocht Dries van Jaarsveld nogmaals prachtig scoren door voor de neus van het gehele Tielse scrumgeweld de bal te ontfutselen en heel leep meteen een halve meter verder te drukken. Jeroen van der Steen maakten wederom de conversie, zoals hij dat maarliefst zes van de zeven keer deed, zodat men verder ging bij 28-5. Diezelfde Jeroen van der Steen kon in de slotminuut van de eerste helft een rush dwars door de Tielse voorwaartsen midden tussen de palen glijden, met bal uiteraard, dus een ruststand van 35-5. Gezien het spel mochten fruittelers hun handen nog dichtknijpen bij deze stand want zowel Frits Smid, Joop Ysselstein en John Clever waren in deze eerste 40 minuten heel dicht bij een try.

Na rust was het een beetje gedaan met de Goudse scoringsdriften. Na een lange periode van blessure mochten de geroutineerde Erik-Jan Ellferich en Frans van der Sanden de driekwartlijn komen versterken, maar moesten nog even wennen aan de afspraken. De altijd op scherp spelende Marcello Melpignano stond als altijd te incasseren maar deelde ook hier en daar wat uit, getuige de try die hij zo rond het hele uur drukte: 40-5. Breekijzer Mike White, die eigenlijk altijd en overal scoort, pikte ook hier weer een puntje mee door vlak voor tijd de laatste try van de dag te scoren, 47-5 dus. De wedstrijd werd afgesloten met een, zo op het eerste gezicht, zware blessure voor een van de Scrumbocks. Met een ambulance op het veld en nagenoeg alle spelers al tussen de toeschouwers met een glas gerstenat in de handen, is het ook lastig verder spelen. Resumerend een zeer vriendelijke wedstrijd die, vooral in de tweede helft, af en toe het karakter van een schoolreisje kreeg, maar voor allen weer een geslaagde middag. Volgende week dan eindelijk weer eens thuis en wel tegen de Pink Panthers. Dat team zal, na de verloren bekerfinale in mei tegen Gouda, ongetwijfeld veel meer tegenstand bieden.

Voor hen die het willen weten: zaterdag de 13e vanaf een uur of half 9 het AFSCHEIDSFEEST voor DRIES en JANDRIE.