Gouda's Glorie - O.M.Aas (Old Maraboes)

Glorianen bieden heftig tegenstand aan Old Maraboes, maar vergeefs: 5-71 In de laatste Glorianen wedstrijd van dit jaar tegen de Old Maraboes Association (OMA’s) kon Captain Hans Barnas maarliefst beschikken over 16 (!) echte Glorianen. Kennelijk hebben de Glorianen de stramme leden weer op orde, precies op tijd voor de zomer, de tijd dat alles heel moet zijn. De jonkies, ook verlangend naar de broodnodige beweging, mochten de tegenstander aanvullen of als wisselspeler fungeren.
Zodoende ontstond de komische situatie dat er zowaar 9 reserves waren, uiteraard volledig onnodig gezien de fysieke en mentale kracht van de creme de la creme van het Goudse rugby. Oude tijden herleven want met een beroemdheid als Erwin ten Cate in het clubhuis, moest er toch iets bijzonders aan de hand zijn. Het geheugen van TC was ook niet meer helemaal wat het geweest is, gezien het feit dat hij met een paars shirt, gelijkend op dat van de Maraboes, de kleedkamer uit kwam.

De tegenstander uit Maastricht, op een heuse hoogtestage als voorbereiding op hun twee-jaarlijkse trip naar een warm eiland (ditmaal Cyprus), deed een beroep op de Goudse Babies en pikte daar een volledige eerste rij uit, geen slechte keuze zo bleek. Tijdens de inleidende schermutselingen, zeg maar de koffie, was al meteen duidelijk dat er opmerkelijke verschillen waren te noteren. “Oud” betekent in Maastricht klaarblijkelijk ex-student, dus met een leeftijd van gemiddeld ergens rond de dertig, voor Gloriaanse begrippen nog nat achter de oren. Daarnaast was er iets met lichaamsbouw. Met een GGBMI (een Gemiddeld Gouds Body-Mass-Index) van ver boven de 25 was de scrum al gewonnen voordat de eerste bal gespeeld werd want de doorsnee Limburger was eerder vel over been (relatief gezien dan).
Onzinnige rituelen als een energie vretende warming-up werden uiteraard volledig aan de tegenstander overgelaten, want het eerste kwartier is nooit voor Gouda geweest, zowel bij de senioren als bij de Glorianen.
Kortom, na een dikke twintig minuten en vier tries tegen was de wedstrijd volledig gespeeld, voor zover daar uiteraard ooit iemand waarde aan hechtte. Zo halverwege de eerste helft werd het dan eindelijk een beetje gelijk opgaand en dat beviel de Goudse hordes wel. Ongeveer elke bal terug de voorwaartsen in, dat was het devies, en zodoende werd de Grote Sprong Voorwaarts ingezet. Zoals Julius Ceasar al wist kun je niet alle slagen winnen, daarom werden er tijdens die lange Goudse aanval nog wat tegen-tries geincasseerd, maar vriend en vijand had het al gezien, Gouda’s Glorie ging scoren.
Spelverdeler Ad van der Zanden – die steevast de indruk gaf over een onzichtbare muur te moeten gooien - en Kors Sels maakten de ruimte waardoor de een-na-jongste Gloriaan (Kwis: Wie is de jongste nu ?) Niels Ansinger oud-gediende Erwin ten Cate (die zeer zeker goed vermomd, maar eerlijk gezegd kennelijk helemaal verdwaald was in zijn verkeerde shirt) een heerlijke hand-off mocht verkopen op weg naar de try-lijn.

De eer was gered en de gang naar de heerlijke macaroni kon worden aangevangen. De zeer sportieve Limburgers dachten er gelukkig exact hetzelfde over, maar namen tot drie- wellicht zelfs viermaal toe een kleine omleiding via ons trygebied. Scheidsrechter Roland, gehesen in een maagdelijk wit shirt, vond het noodzakelijk dat de hele kan leeg moest, dus met een vals grijns kwam hij nog even melden dat het niet 70-5, maar 71-5 geworden was.

Na de gebruikelijke uitwisselingen van bruidschatten werden de tanden in de eerdergenoemde macaroni gezet, ditmaal verzorgd door John, Rimko en Frans. Driewerf hoera en met de OMA’s is overeengekomen volgend jaar maart de rollen om te draaien als de Goudse mobiele eenheid – via Polsbroek uiteraard – afreist naar het zonnige zuiden.


Prachtige actiefoto's, van onze huisfotografe Els B.:












Lees het allemaal maar eens rustig na op www.rfcgouda.nl