RFC Gouda speelt niet slecht, maar verliest wel tegen Hookers : 10-26

Verliezen is nooit leuk, maar als het op een manier is waarop de Goudse rugbyers dit weekend nipt ten onder gingen tegen de Hookers, is het helemaal geen schande. De Hookers waren, vooral in de slotfase de iets betere ploeg en het verschil in punten was niet helemaal een eerlijke afspiegeling van de verhoudingen in deze overigens uiterst sportieve wedstrijd. De nummer vier tegen de nummer vijf van de competitie is natuurlijk op zich al een mooi affiche en beide teams lieten zien (bij vlagen) echt best redelijk te kunnen rugbyen. Zo was het RFC Gouda dat in het begin de toon zette.
Net als tegen Rotterdam afgelopen woensdag bleek ineens dat het opzetten van neen serie rucks tot de mogelijkheden behoort en binnen een kwartier mocht full-back Roger van Dijk de uitgespeelde defensie het nakijken geven met een try, keurig tussen de palen: 7-0. De net van hun intensieve warming-up bekomen Hookers vochten zich terug maar hadden, net als de Goudse aanvallers overigens, moeite om een gaatje te vinden. Wat redelijk uniek is in de Derde Klasse is dat er zelfs in de derde, vierde en soms zelfs vijfde fase voldoende support was om de aanval (of verdediging) voort te zetten. Toch moet eerlijkheidshalve vermeld worden dat de Hookers toch iets beter hun krachten verdeelden. Daarom kon ook de slim spelende, niet al te grote scrum-half zo ergens halverwege de eerste helft vlak langs een ruck glippen om de score naar 7-5 te trekken (conversie was mis). Op zo’n plek juist daar een gaatje laten vallen is op zich een beginnersfout, maar verzachtende omstandigheden waren er wel degelijk want veel support was er niet en een knock-on van de Hookers werd helaas niet gezien door de uitstekend leidende referee uit Amsterdam. Pech gehad, soms zit het mee, nu even tegen.
Beide teams beukten er flink op los maar konden elkaar niet uitspelen. De Hookers hadden het echt op de kleine zaakjes net iets beter voor elkaar want als ze in de buurt kwamen van de Goudse trylijn was er wel rendement, daar waar de Goudse heren rustig 10 minuten op Hoeks grondgebied konden bivakkeren zonder een punt te scoren. Zodoende werd er voor rust nog eenmaal gescoord en het verschil naar 7-12 getild, nu echter in Hoeks voordeel. Omdat beide teams wel door hadden dat deze editie geen try-festival zou worden werd er door beide partijen eenmaal op de palen gemikt, succesvol in de Goudse poging en niet in geval van de Westlanders. Kortom : 10-12.

De tweede helft gaf eigenlijk een identiek beeld. Een zeer gelijk opgaande strijd met, door de sterkere scrums, een licht voordeel voor de Hookers. Het spel golfde heen en weer en dat vrat kracht en lucht. Vooral dat laatste ging de Gouwenaars langzaam opbreken. Conditie is niet iets waar de Goudse rugbyers een tegenstander snel mee gaan verslaan en juist in deze wedstrijd zou dat, achteraf gezien, het verschil bepalen. Door vermoeidheid werden er steeds meer foutjes gemaakt en pas in de laatste 20 minuten werden die fataal. Ook een wat krampachtige poging de bal (met wind mee) vanaf de middenlijn door de palen te jagen, mocht niet baten. Helaas, door een onoplettendheid in de Goudse driekwartlijn mocht de Hoekse winger vrij het trygebied inwandelen: 10-19. Ondanks dat de wedstrijd nog lang niet verloren was kon Gouda de reserves niet meer aanspreken, die waren bij velen allang verbruikt. De Hookers vielen nu veelvuldig aan en een zeldzame “lucky bounce” in de zogeheten dying seconds bepaalde uiteindelijk het verschil op 16 punten: 10-26, misschien een beetje geflatteerd wordt er in het Goudse kamp gefluisterd.

Resumerend, in werkelijk prachtig na-zomerweer een zeer faire en sportieve partij van, voor derde klasse begrippen, redelijk hoog niveau. Ondanks de lang gelijk opgaande strijd en de af en toe heftige rucks en mauls hadden alle spelers veel respect voor elkaar en de referee had ook weinig moeite om het een en ander in goede banen te leiden. Gouda had bij het verlaten van het veld het idee alles gegeven te hebben wat er in zat en kon (net als tegen WRC Haaglanden en Rotterdam eerder) leven met het feit dat er net aan het kortste eind getrokken werd. Met relatieve grootmachten Sparta, Spakenburg en Reeland (de nummers 1, 2 en 3 van de competitie) in de komende weken op het rooster mag er geconcludeerd worden dat Gouda de komende maand te weten komt of ze een plek in de top verdient of tevreden moet zijn met een bescheiden plaatsje in de middenmoot. We gaan het allemaal meemaken, te beginnen Sparta Rugby (thuis), volgende week zondag om 14.00 uur.

Lees het allemaal maar eens rustig na op www.rfcgouda.nl