Goudse rugbyers winnen nu wel, zij het nipt, van Haagsche RC : 22-19
Op een veld wat eigenlijk net iets te hard was voor een fatsoenlijke
pot rugby lukte iets wat de maand ervoor nog niet lukte, namelijk winnen
van Den Haag, een redelijk zeldzaam fenomeen voor de Goudse XV.
Omdat beide teams bij het betreden van het veld over een meer dan
volledige selectie beschikten (en bedenk dan even terloops dat HRC 1, 2 en 3
ook speelden) werd er besloten om toch maar af te trappen ondanks dat
het veld eigenlijk net iets te hard was, zeker voor rugby. De captains
spraken af dat er in de schaduw, daar waar het veld nog gewoon wit van
de vorst was, niet gescrumd zou worden, maar dat was dan ook het enige.
RFC Gouda begon zeer aanvallend, maar kon geen punten scoren in deze
beginfase, eigenlijk meer door knulligheden dan door heldhaftig
verdedigen van de Haagse heren.
Veelvuldig balverlies en knock-on’s op cruciale
momenten weerhielden de Goudse openingsscore. Het rendement van de
Haagse driekwarters was in die fase beduidend hoger want meteen met de
eerste de beste aanval kon de center van de gasten dwars door het midden de
score openen: 0-7. Halverwege de eerste helft was het dan toch raak
voor de Goudse aanvallers. Door twee drie snelle fases achter elkaar op te
zetten werd er eigenlijk uit het boekje gerugbyed en zodoende een
man-meer situatie gecreëerd die benut werd door Niels Ansinger, daarom 5-7.
Meteen de ruststand. Zo langzaam meer zeker werd het spel wat beter en
werden er, aan beide zijden, meer openingen gevonden. Na drie of
pogingen, waarbij zowaar telkens de wing gevonden was het rapste aan Goudse
zijde, Roger van Dijk die de Gouwenaren voor het eerst die dag op
voorsprong zette na een spurt van een meter of dertig: 12-7.
Na rust liet het Haagse antwoord niet lang op zich wachten want binnen
een minuut of drie brak een grote geel-blauwe voorwaartse door,
gesteund door enkele rappe driekwarters en dat zijn situaties die de Hagenaars
niet onbenut laten: 12-14, kortom wederom mocht de Goudse in de
achtervolging. Met alle respect, in deze fase was de Goudse gewoon beter dan
de gasten, maar het rendement bleef onder de maat. Toch was het wachten
op een Goudse score en dat kon niet lang uitblijven. Het was weer Niels
Ansinger die het karwei mocht afmaken, door zeer goed voorbereidend
werk van Arris van Kooten en vooral Roland Boudwijn: 17-14. De Haagse
voorwaartsen gooiden er nog maar eens een versnelling bij en nu hadden de
Goudse tegenhangers het toch wel erg zwaar. Heldhaftig werd het beleg op
afstand gehouden, met opmerkelijke tackles van Gino van Weenen en
Marcel Matse. Good-old Mike White had er ook weer ouderwets zin in, maar kon
toch ondanks het betere breek en beukwerk niet voorkomen dat, eigenlijk
als een duiveltje uit een doosje een Hagenaar langs de zijlijn kon
ontsnappen: 17-19.
Weer was het HRC dat de leiding nam, al waren er vrij
veel die ondertussen niet meer precies wisten hoeveel het stond, maar dat
terzijde. In het laatste kwartier bleek dat de try van HRC een
stuiptrekking genoemd mag worden. RFC Gouda kon nu veel vaker de driekwarters
bereiken en het was Vincent Kleijweg die het lot van de gasten bezegelde
met zijn eerste try van het jaar: 22-19. RFC Gouda kwam niet meer in de
problemen, sterker nog, het had er wel eentje bij mogen drukken om het
niet al te spannend te maken, maar helaas.
Winnen van de HRC is voor veel teams altijd iets speciaals, zo ook voor
de Goudse rugbyers en zeker na de verloren wedstrijd van vorige maand
(toen RFC Gouda eigenlijk het verlies aan zichzelf te danken had), kwam
deze overwinning erg goed uit.
Volgende week zondag mag er naar Rijswijk worden gereden voor de
confrontatie met de expats van Te Werve, altijd een onbekende maar geduchte
en gegarandeerd zware tegenstander. Als het ze meezit staan er 25
Engelsen en Fransen en als ze pech hebben moeten ze het met “slechts” 15
buitenlanders doen: kortom, de borst mag nat gemaakt worden.
Lees het allemaal maar eens rustig na op www.rfcgouda.nl