Oude bekende Reeland maakt de druiven zuur voor RFC Gouda : 17-38

Na twee jaar in de Tweede Klasse, mocht Reeland (Dordrecht) het weer eens in de Derde Klasse proberen en dus wisten de Goudse rugbyers dat het niet eenvoudig zou worden tegen een tegenstander die men in het Goudse rugbywereldje door en door kent. Ondanks dat de Goudse formatie, net als de Reelanders overigens, in nagenoeg hun sterkste opstelling ten tonele verschenen, bleek het niet voldoende.
In de allereerste minuten was het echter wel RFC Gouda dat met breekijzers als Marcel van Loon de weg recht door het midden goed wist te vinden en dat bleek niet de hobby van Reeland. Het was uiteindelijk veurzitter en scrum-half Harro Hokse die het trygebied binnenglipte en de score opende, 5-0 want de conversie werd gemist.
De Reelanders hadden echter nog niet laten zien waarom ze hoog in de Derde Klasse spelen en dat was even slikken voor de Gouwenaars. Vooral de winger (buitenste speler op het veld) moet heerlijk geslapen hebben want hij kon met zijn lange spurts voor bijzonder veel ellende in de Goudse defensie zorgen. Hij was het ook die uiteindelijk, zij het indirect, zo halverwege de eerste helft zorgde voor de openingsscore, zodoende 5-5.

Toen brak er voor RFC Gouda echt een dramatische fase aan want Reeland wist exact de zwakke plakken van de trotse Goudse formatie bloot te leggen en na vier scores werd die slagvaardigheid bijna vernederend. Bij rust was de wedstrijd al gespeeld want als de stand 5-24 is, weet iedereen dat het gedaan is.

Net zoals de afgelopen weken blijkt dat er bij de Goudse rugbyers wellicht van alles ontbreekt, maar ook dat er wel degelijk enige agressie en trots is. De tweede helft blijkt dan ineens dat de Goudse rugbyers, als men er zin in heeft, het de tegenstander bijzonder lastig kan maken. Met recht-voor-zijn-raap rugby (alles zo hard als je kan rechtdoor) werd de achilleshiel van Reeland blootgelegd. Metertje voor metertje, met hier en daar een uitbraak beukte RFC Gouda zich een weg naar de Dordtse trylijn. Het succes liet niet lang op zicht wachten, want het was Niels Ansinger die, na een snelle penalty om de 5 meter lijn, de bal ongeveer 5 cm over de trylijn frommelde, meer dan genoeg voor een tussenstand 10-24.

Op dat moment leek het dat RFC Gouda weer even in de wedstrijd zat, maar dat was schone schijn. Reeland sloeg meteen meedogenloos toe door eigenlijk in de eerste de beste aanval meteen 7 punten aan hun conto te voegen, 10-31, wederom een gelopen race. Het klinkt best grappig om nu te melden dat het nou net RFC Gouda is dat de laatste 20 minuten vol gas gaf, normaliter niet echt een Goudse eigenschap. Die inzet werd beloond want na een zeer lange aanval was het wederom Niels Ansinger die met een nuttig schopje de hele verdediging op het verkeerde been zette en de try drukte en zorgde voor 17-31, omdat Roger van Dijk de conversie ook nog benutte. Helaas was het toen wel een beetje gedaan met de Goudse aanvalsdriften. Vermoeidheid zorgde voor veel, soms knullig, balverlies en het was weer Reeland dat scoorde, werkelijk in de allerlaatste seconden: 17-38.

Al met al weer een goede pot, in onverwacht mooie, bijna ideale, omstandigheden (windstil, slap zonnetje en een prachtig veld) maar het wordt toch langzaam een beetje te gek. Zes keer op rij verliezen en acht van de laatste negen keer het onderspit delven is toch echt Gouda onwaardig, al zaten daar non-competitie potjes tegen veel betere tegenstanders bij. Natuurlijk zijn er klaarblijkelijk verzachtende omstandigheden, maar als we nou spelen tegen de mindere teams zoals we tegen de beter teams spelen, had de Goudse formatie toch wel iets hoger op de ranglijst gebivakkeerd. Dus mogen we concluderen dat tegen hekkensluiter Nieuwegein, volgende week zondag om 13.00 (!!) uur het hoog tijd wordt voor een morele opsteker. No prisoners, zouden ze in het oude Britse leger gezegd hebben, maar dat gaat net iets te ver (eentje dan).

Lees het allemaal maar eens rustig na op www.rfcgouda.nl