RFC Gouda redt het wederom net niet, ditmaal tegen Reeland: 7-10
Ondanks het ontbreken van een dozijn spelers, bleken de Goudse rugbyers
in staat een volwaardig team op de been te brengen voor de laatste
competitiewedstrijd tegen Reeland, in Dordrecht. Zonder reserves, met de
restanten van het grandioze feest de avond ervoor nog tussen de oren en
op een werkelijk ongekend hard (kunstgras!) veld moest de strijd worden
aangegaan tegen de nummer drie van de competitie, kortom geen goed
vooruitzicht. Maar zoals al vaker dit jaar blijkt dat RFC Gouda beter
speelt als de nood aan de man is, zo ook ditmaal.
De voorwaartsen hadden, ondanks wat nieuwe gezichten in het pack, geen
moeite met de scrum van de Dortenaren, sterker nog, naarmate de
wedstrijd vorderde kregen de gastheren het bij vlagen erg lastig in het betere
duw- en trekwerk. Als dan ook nog, met springers als Sanne Reijs, de
line-outs kat in het bakkie waren zou je verwachten dat Gouda veel
balbezit zou hebben. Op zich was dat ook het geval, maar met een zeer sterke
derde rij bij Reeland, kwam er van aanvallen niet zoveel terecht bij de
Gouwenaren.
Aan de andere kant had Reeland ook niet zo heel veel kans,
de centers bleken niet in staat een bres te slaan in de Goudse
verdediging en Rimko van den Bergh bezorgde zijn veel lichtere tegenstander een
hele lastige middag. Desalniettemin stond, met de wind mee, Reeland
lang aan de Goudse poort te kloppen en was het wachten op de eerste try.
Die kwam dan ook, ergens halverwege de eerste helft al weet vriend en
vijand nu (achteraf) dat het geen try was, maar een ordinaire knock-on in
het trygebied. De ref treft geen blaam want 99 van de 100
scheidsrechters zou hem gegeven hebben. De conversie was mis, dus bleef de schade
beperkt tot 5-0.
Na rust dacht Gouda de wind te kunnen gebruiken, maar dat viel een
beetje tegen. Slechts mondjesmaat kon het lederen kleinood ver in Dordts
territorium gepompt worden en als dat dan gebeurde waren de
tegenaanvallen over het algemeen zeer gevaarlijk. Door een paar knulligheden in de
Reelandse aanvallen werd RFC Gouda van een groter achterstand behoed en
ook de spurt van de zeer snel lerende jeugdspeler Jesse Poiesz mag
zeker niet onvermeld blijven. Terwijl iedereen al dacht dat er gescoord zou
worden was het Jesse die de nietsvermoedende aanvaller vlak voor de
trylijn tot stoppen bracht. Toch kon RFC Gouda niet voorkomen dat Reeland,
weer na een lange sprint van een meter of 40, de tweede try drukte:
10-0.
In de daarop volgende fase gooide Gouda er een schepje bovenop en de
gastheren hadden duidelijk moeite met deze tempoversnelling. Met man en
macht werd er verdedigd maar tegen het rechtdoor geweld van de Goudse
centers waren ze niet opgewassen. Twee meter voor de trylijn een bal aan
Rimko van den Bergh geven is eigenlijk ook niet eerlijk. Rimko scoorde
zijn tweede van het jaar en met de conversie aan de goede kant van de
palen was de spanning weer terug: 10-7. RFC Gouda deed nog een paar
pogingen om de wedstrijd te stelen, maar de resterende tijd was te kort.
Man of the match, een mooie eer altijd, was Jesse Poiesz met de
aantekening dat ook Arjen van de Bijl in aanmerking kwam voor deze eer. Reeland
tevreden met de overwinning, RFC Gouda tevreden met een punt (als je
met minder dan 6 punten verliest, krijg je een punt voor de moeite).
Reeland heeft nog twee hele zware tegenstanders te spelen (Hookers en
Sparta) en RFC Gouda is, als eerste team in de Derde Klasse, klaar met de
competitie.
RFC Gouda is vijfde geworden in de competitie, een straatlengte achter
op nummer vier Reeland en een straatlengte voor op nummer 6, Scrumboks.
Voor Goudse begrippen een beetje een lage klassering, alhoewel deels
verklaarbaar, maar daarover later meer.
RFC Gouda speelt nog wat vriendschappelijke wedstrijden met als climax
de trip naar Liverpool eind april.
Lees het allemaal maar eens rustig na op www.rfcgouda.nl