Goudse rugbyers heben het onverwacht zwaar tegen Te Werve, maar winnen wel : 32-13

Na de diverse beker- en vriendschappelijke wedstrijden was het weer eens tijd voor een echte competitiewedstrijd en wel die tegen Te Werve. Werd er drie jaar geleden nog tegen het eerste team gespeeld, nu moet er aangetreden worden tegen het tweede team. Normaliter heeft Te Werve geregeld moeite om dat tweede team volwaardig op pad te sturen, maar deze keer was dat anders. Het hele blik expats was opengetrokken want er stonden minstens 6 nationaliteiten op het veld, en dat hoort zo bij Te Werve. Maar dat betekende wel dat RFC Gouda, dat eindelijk ook weer eens ruim voldoende mensen had, vol aan de bak mocht. De gasten uit Rijswijk begonnen, na een uitgebreide warming-up, vol gas en eigenlijk was het binnen 3 minuten al raak: 0-5. Als Sanne Reijs niet zo overtuigend was meegegleden met de grote full-back van de gasten, had het zelfs 10-0 moeten staan, maargoed de referee kan ook niet alles zien. De Goudse heren hadden de grootste moeite om de Rijswijkers tegen te houden en kropen maar langzaam uit hun schulp. Zo langzaam zelfs dat er besloten werd - zo ergens halverwege de eerste helft - om eens door de palen te mikken om toch een beetje druk bij de tegenstander te leggen, niet echt de gewoonte bij Gouda.
Zo gezegd, zo gedaan: 3-5. De toeschouwers zullen toen wel begrepen hebben dat het geen try-festijn zou worden. Toch was het Niels Ansinger die met een recht-toe-recht-aan run dwars door het midden een try scoorde. De conversie had er best door gemogen, maar dat deed hij niet dus was het 8-5, wel in Gouds voordeel. Lang genieten was er echter niet bij. Door een bekend euvel aan Goudse zijde (consistent niet 10 meter teruglopen bij een penalty van de tegenstander) stonden de mannen van Shell ineens met hun neus op de Goudse trylijn en dat was spekkie voor het bekkie voor de stevige nummer 8 van deze mannen want die ramde echt dwars door het midden om de tweede Rijswijkse try te scoren, dus 8-10.
De Goudse defensie had ondertussen wel het lek boven want door het betere tacklewerk van bijvoorbeeld Tim Meijer, die het toch echt door begint te krijgen, konden de Rijswijkers geen potten meer breken. Gouda wel, want het was Michiel van de Bovenkamp die een gaatje in de defensie van de gasten zag en precies tussen de centers doorglipte om te scoren, met conversie ditmaal, dus 15-10. De expats zagen nu dat de Gouwenaars steeds sterker werden, vooral bij de voorwaartsen en waren al redelijk blij toen ze nog een penalty mochten scoren om de ruststand op 15-13 te zetten.

Na rust was het wel een beetje gedaan met de Rijswijkers. Alhoewel ze nog steeds meer mensen hadden in het zogeheten losse werk, vooral bij de tweede of de derde fase was er voor hen geen doorkomen meer aan. Gelegenheids full-back Mike White was kennelijk imposant genoeg om te besluiten het maar niet te proberen. Het was Mike ook die met een bijna gepatenteerde aktie, over de blinde kant, na een mooie beweging van Harro Hokse een try drukte. Conversie was raak deze keer, dus 22-13. Omdat er de tien minuten daarop alleen maar verdedigd werd waren de Gouwenaars, net als de Te Werve mannen in de eerste helft, al blij toen er (na eindelijk in vijandelijk gebied te zijn gekomen) aangelegd mocht worden voor een penalty op de palen: 25-13.
Te Werve bleef tot het einde zwaar verzet bieden, maar was toch verslagen. Niels Ansinger mocht na een rush van 50 meter weer eens laten zien dat het bijkomen daarvan ongeveer drie keer zo lang duurt als de rush zelf, maargoed er werd wel gescoord, met conversie: 32-13. Het tekent het karakter van Te Werve dat er tot het einde werd gestreden, maar gescoord werd er niet meer, alhoewel vooral hun full-back twee keer dicht bij was.
Leuk aspect van deze wedstrijd was het terugkeren van Appo Kersbergen in de frontlinie. Net zoals vroeger staat deze ijzervreter altijd voorop en net zoals vroeger ook knuffelt hij zijn tegenstander veel te lang als ze al dik een half uur op de grond liggen. Kortom, oude tijden herleven aan de Uiterwaardseweg.

Vrijdag is er een ander hoogtepunt, namelijk de gevreesde kaartavond. Er wordt geklaverjast en gepokerd, dus komt allen a.u.b.
Zondag mag er afgereisd worden naar Tiel, altijd lachen en helemaal als de bekende poolreiziger van de vissticks weer van de partij is.

Lees het allemaal maar eens rustig na op www.rfcgouda.nl