Nieuwelingen zetten meteen de toon bij RFC Gouda - RFC Woodford: 22-31

Als opwarmer voor het komende rugby seizoen, wat aanstaand weekend begint, speelde de RFC Gouda afgelopen zondag tegen het Londense Woodford RFC. Ondanks dat dit de eerste echte wedstrijd was voor de Goudse heren, draaide het al best aardig bij de Goudse heren. De Britten, die een dag eerder nog een pak rammel hadden gekregen van Jong Oranje, hadden uiteraard een heel jong team op de been gebracht en moesten zoals verwacht bij het betere scrum- en ruckwerk vaak het onderspit delven. De Goudse "central heating" met de officiele en lang verwachte debuten van jongelingen Job Schults en Sybren Portegijs was eigenlijk (letterlijk) een maatje te groot voor de zeer vriendelijke Engelsen, alhoewel de line-outs van RFC Gouda op zijn zachts gezegd "matig" waren. De veel lichtere eilandbewoners tilden een nogal lange slungel de lucht in en verstoorde daarmee eigenlijk elke line-out van RFC Gouda.

Aan de andere kant van het veld, bij de driekwarters, had RFC Gouda het wat minder eenvoudig. De Engelse gasten hadden duidelijk al hun kaarten op het betere sprintwerk gezet en dat legde hen ook geen windeieren. Ergens halverwege de eerste helft was het tot twee keer toe namelijk een best forse winger die na een lange spurt een try drukte voor de gasten. Toch kon de Goudse formatie meteen weer terugkomen door een try van debutant Koen Maaijen. Met drie man in het kielzog wist de Goudse winger net op tijd het trygebied in te glijden. Altijd leuk natuurlijk om in je eerste wedstrijd meteen een try te drukken. Na een try van Olav Strotmann, die de bal echt precies 10 cm over de lijn frummelde na een ruck op de trylijn was het gat bij rust nog maar 2 punten: 10 - 12 .

Na rust waren beide teams versterkt door veel wissels en dat was ook wel te merken. Het tempo blijf relatief hoog en de sfeer was, zoals het hoort, uiterst sportief, ondanks de toch wel stevige tackles uitgedeeld en ontvangen door beide teams. Voor de neutrale kijker (die er natuurlijk niet waren, maar dat terzijde) moet het ongetwijfeld een enerverende pot geweest zijn. De gasten tapten nog steeds uit hetzelfde vaatje en gooiden werkelijk alles zo snel mogelijk naar de beide wings en dat bleek nog steeds het juiste wapen tegen RFC Gouda want er werd tweemaal gescoord. Het gat werd echter nooit groter dan een paar punten want Job Schults scoorde tussen de Britse tries door een mooie try, recht uit het boekje. Voor de verandering werd de conversie nou wel eens gemaakt. In de laatste minuten werden de gaten in de defensie van beide partijen groter en zodoende konden beide teams nog eenmaal scoren. Voor RFC Gouda was het Roger van Dijk die de eerste van het jaar liet noteren, ongetwijfeld niet de laatste. Eindstand: 22-31 en voor de statistici: Inderdaad heeft RFC Gouda weer niet kunnen van een Brits team. (Kwisvraag: Wanneer en tegen wie was de laatste overwinning op een Brits team?)

Achteraf kon geconcludeerd worden dat de jeugd er dus inderdaad aan komt stormen want zowel Job Schults als Sybren Portegijs liepen geregeld voorop in de strijd waar menig "oudje" er gewoon niet meer bij waren. Man of the match ging, helaas voor deze heren, toch naar Koen Maaijen en met een shirt van Woodford RFC als trofee werd de zeer belangrijke derde helft afgetrapt. Het songbook kan weer van stal gehaald worden want er was weer van alles te horen aan de Uiterwaardseweg van "Red Roosters" tot "I used to work in Chicago", dus die moeten weer aan het repertoire worden toegevoegd.

Zondag gaat het dan echt beginnen met de uitwedstrijd tegen Emma (Dordrecht).

Lees het allemaal maar eens rustig na op www.rfcgouda.nl