Trier - US Air Force Combinatie wint van RFC Gouda 40-26

Tijdens de traditionele trip van de Goudse rugbyers, dit jaar naar Luxemburg, speelde de Goudse formatie tegen een combinatieteam van Trier en de US Air Force. Op een werkelijk ongekend harde ondergrond ontwikkelde zich een aardige en vooral spannend potje rugby, een mooie reclame voor vriendschappelijk sporten in het algemeen en rugby in het bijzonder, mag wel gezegd worden.

Dat de Air Force Eagles normaliter een American Football team is, dat was al na 5 seconden duidelijk. De Amerikaan die het lederen kleinood (meteen voor het laatste die dag) mocht aftrappen voor het begin van de wedstrijd had dit kennelijk nog nooit gedaan want met een dwarrelend, volslagen ongeplaatste bal bracht hij RFC Gouda in balbezit. Gelegenheidswinger Falco Snel (op een dergelijke tripwedstrijd wordt iedereen onder de 40 in outfit gehesen op aan de benodigde 15 spelers te komen) was op een dergelijke verassing niet ingesteld en zodoende konden de Duits/Amerikaanse gastheren uitlopen naar 7-0. Het daarop volgende kwartier speelde RFC Gouda, onder aanvoering van gedreven types als Patrick van den Bovenkamp en Joop Ysselstein, zowaar zeer aanvallend rugby en was het Mike White die de eerste punten kon noteren: 7-7.
De Gouwenaren waren de ondergrond duidelijk niet gewend en waren aanzienlijk meer bezig met het voorkomen van struikelpartijen dan met rugbyen terwijl vooral de Amerikanen van de tegenpartij er stevig invlogen met tackels die, op een uitzondering na, meer op een yshockeyveld dan op een grasmat thuishoren. Via twee werkelijk razendsnelle wingers konden de gastheren weglopen naar maarliefst 28-7. Na rust hadden de Gouwenaars het lek boven: de Amerikanen hadden een broertje dood aan het zogeheten losse werk en wilden vooral met zeer veel geweld heel hard rennen.
Door het uitvallen van Marco Ysselstein en wat omzettingen in de Goudse formatie bleek de verdediging, maar vooral de vleugels, een kwetsbaar gebied waar de Amerikanen dankbaar gebruik van maakten. De tweede try van Mike White, gevolgd door eentje van Niels Ansinger en tenslotte een try van Joop Ysselstein (die met ongeveer een peleton op zijn nek de laatste meter aflegde) zorgden ervoor dat RFC Gouda terug kon komen naar 26-28 wat de schrik er bij de Germo-Americano's er goed in bracht. Met maar liefst 6 zo mogelijk nog fittere wissels stelden de Amerikanen orde op zaken met een verbluffend eenvoudige versie van kick-and-rush. Theoretisch had de RFC Gouda de laatse wissel kunnen voorkomen, maar ach, op een dergelijk vriendschappelijk evenement zou het uiterst vervelend zijn voor de betreffende Duitser (Patrick) als hij niet een kwartiertje mee mag doen. Het ging uiteraard voornamelijk om de lol. Noenemswaardig is ook de derde, vierde en vijfde bijna-try van Frits Smid. Bij de laatste poging had Frits nog lucht over om een break van Niels Ansinger en Michiel van de Bovenkamp te ondersteunen, maar goude de referee roet in het eten door af te fluiten voor een (in mijn ogen onterechte ) knock-on van Michiel.

Resumerend: Eindstand 40-26. Een goede gast laat zijn gastheer winnen, ook deze keer weer. Goed gespeeld, zeker gezien de ondergrond (gravel), de beschikbare manschappen en algehele fitheid van de formatie op de tweede dag van deze vierdaagse veldtocht. Jammer dat een aantal lieden er niet elke wedstrijd bij kan zijn, dat zou een slok op een borrel schelen, hetgeen de druk ook van de overige haalt.

Aanstaande maandag (tweede paasdag) treffen de heren elkaar in het onderling Gouds duel: Gouda's Glorie- Goudse Babies. kick-off: 14.00 uur